moving on...

23 mei 2007, 22:38

'Broeders en zusters, ik beeld me niet in dat ik het al heb bereikt, maar één ding is zeker: ik vergeet wat achter me ligt en richt mij op wat voor me ligt' (filippenzen 3:13)

Als deze break-up ergens goed voor is geweest, is het in ieder geval dat ik nu weet wat je vooral NIET moet zeggen tegen iemand met liefdesverdriet. "Kop op meid, er zwemmen wel meer vissen in de zee" of "Jullie kenden elkaar ook niet zo goed he" of "hij was toch een eikel" NEEEEEEEE!!!. En dan krijg je van die leuke adviezen "vooral veel janken, laat het er maar lekker uitkomen" - Ik voel me bijna schuldig dat ik niet de hele dag loop te janken! of het tegenovergestelde "ga hard aan het werk, gewoon verder gaan, zo is het leven." Het spijt me, maar ik kan dat gewoon even niet. Mensen bedoelen het goed hoor, en ik ben iedereen ook dankbaar voor alle medeleven - vooral die mensen die een arm om me heen slaan en zeggen dat ze met me meeleven, of gewoon luisteren. Thats it. Je hoeft niks te zeggen.

Maar, zondag ging de preek over 'omgaan met verdriet'. En ik moet zeggen, ik had er echt wat aan. Je kent het verhaal misschien wel: David had met Batseba geslapen, Batseba werd zwanger, David laat haar man doden, trouwt met Batseba, kind geboren, kind wordt ziek, David gaat vasten en bidden, kind gaat toch dood. In plaats van te vasten, begint David juist weer te eten en hij gaat God aanbidden. Als mensen verbaast reageren, zegt hij: Kan ik het nog doen terugkeren? David had gelijk

Hoe moeilijk een situatie ook is, we moeten accepteren dat het niet te veranderen is. Alleen dan kunnen we verder. Natuurlijk mogen we verdriet hebben, maar we moeten niet op de 'slachtoffersstoel' gaan zitten. Vaak is lijden een keuze die we maken, dat we er in blijven hangen. En ik heb ervoor gekozen om niet te gaan lijden. Ik richt me op wat over is, niet wat er verloren is.

Dat betekent heus niet dat ik ineens over Johan heen ben. Tuurlijk heeft dat tijd nodig. Maar ik ga niet zielig zitten zijn. God heeft een geweldig plan met mijn leven, dat weet ik zeker. Dus ik kijk uit naar wat Hij voor me heeft. De eerste stap is dat ik mn school moet afmaken. En daarna? Dat zie ik dan wel weer. Hakuna Matata.

Dus verbaas je niet als ik met een glimlach op mijn gezicht vertel dat mijn verloving verbroken is. (want sommige mensen weten dat nog niet) Ik huil heus wel hoor. Zo af en toe. Alleen als het nodig is.

Liefs, Liesbeth


Gebroken dromen...

5 mei 2007, 18:04

Met pijn in mijn hart moet ik vertellen dat Johan en ik uit elkaar zijn... Weg sprookje, weg dromen, weg roze wolk...

We hebben er keihard aan gewerkt, maar ontdekt dat we niet genoeg liefde voor elkaar hadden om met elkaar te trouwen. Te lang hebben we gehoopt en gelooft in iets wat er al lang niet meer was...

Het verdriet is niet te beschrijven, maar gelukkig vind ik troost bij mijn Vader. Wat is het heerlijk dat ik mag weten dat Hij te vertrouwen is, dat Hij weet wat het beste voor mij is en dat Hij nog steeds een hoopvolle toekomst voor mij (en ook voor Johan) heeft.

liefs, Liesbeth

I've had questions, without answers
I've known sorrow, i have known pain
but theres one thing, that i'll cling to
you are faithful, Jesus your true

when hope is lost, i'll call you saviour
when pain surrounds, i'll call you healer
when silence falls, you'll be the song within my heart

in the lone hour, of my sorrow
through the darkest night of my soul
you surround me, and sustain me
my defender, forever more

I will praise you, i will praise you
when the tears fall, still i will sing to you
i will praise you, Jesus praise you
Through the suffereing still i will sing
(Tim Hughes)

Even een stapje terug...

22 mrt 2007, 22:07

Valt dat even tegen, die scriptie. Zit je een dag, week, maand te ploeteren, ontdek je dat je nog niet eens één kantje vol heb. Het schiet echt niet op. Ok, inmiddels heb ik 4 kantjes. Maar als je dan ook nog bemerkt dat je op je stage dingen gaat vergeten, je iedereen afzeikt, dat je na 10 uur slapen nog steeds moe bent en plotselinge onverklaarbare huilbuien hebt, denk je, hmm, misschien moet ik toch es een stapje terug doen.

Ik heb besloten. Ik ga minder werken. Gevolg: nog maar 14 uurtjes per maand werken, weinig centjes, en...rust. Tenminste, in mijn hoofd.

Want echt rustig wordt het niet, want ik moet natuurlijk wel keihard werken aan die scriptie.

En dan heb ik één ding dat ik écht af wil leren: mijn perfectionisme.

Gelukkig hoef ik het niet alleen te doen. God is heel dichtbij me. En ook al ben ik eigenwijs en probeer ik alles op mijn eigen manier te doen: Hij is trouw. Ik moet alleen nog leren vertrouwen.

Zelfrespect?

26 nov 2006, 19:05

"JOEHOE, ZIE JE MIJ?!!" Deze tekst zouden een hoop mensen boven hun profiel kunnen zetten. Als ik eens rondkijk op willekeurige profielen, schrik ik van de foto's die sommige meiden op hun profiel zetten. Ik vraag me toch af wat ze hiermee willen bereiken. Waarom zet je een halfnaakte foto op een site die heel de wereld kan bekijken? Willen je gezien worden? Aandacht tekort? Of van die ogen die lonkend in de camera kijken... MEIDEN, kom op! Als je een béétje zelfrespect hebt, zet jezelf dan niet te koop. Je bent toch meer waard dan dat? Wil je nou écht dat mannen naar je kijken en denken 'lekker wijf'? Of dat je gekeurd wordt als een stuk vlees bij de slager???

Ik begrijp het niet. Ik heb liever één man, die naar me kijkt en zegt: 'je bent mooi'. Ook als ik me niet opgemaakt heb, als mn haar niet zit en veel te weinig geslapen heb. Gewoon, omdat hij van me houdt om wie ik ben.

gratis geld verdienen

7 nov 2006, 21:27

Voor alle mensen die dol zijn op aanbiedingen en enquetes en van klikken houden... doe mee met moneymiljonair!

't is heel simpel, je meld je aan, je krijgt elke dag mailtjes waar je alleen maar op hoeft te klikken, en dan krijg je punten. Als je ook echt op een aanbieding ingaat of je aanmeld voor een nieuwsbrief krijg je heel veel punten... zodra je 10 euro hebt gespaard, krijg je het uitbetaald!

Klik op de volgende link om mee te doen:

http://www.moneymiljonair.nl/leden/refere.php?ref=lizzy22

nou vooruit...

8 sep 2006, 19:59

... voor als er toevallig iemand eens voorbij komt... ik zal is wat schrijven...

Mijn laatste jaar als student is ingegaan!!! Gister mn eerste stagedag gehad, heerlijk om weer tussen de kleuters rond te huppelen! Ik kan niet wachten tot ik mn eigen klasje heb!

Ja, ik ben deze zomer in Kazachstan geweest, t was weer een avontuur. Rond kerst ga ik er weer heen, want anders moet ik mijn lief veel te lang missen! Dat betekent dat ik wel weer een temperatuur van -30 moet doorstaan, maar ach, dat heb ik afgelopen winter ook overleefd... je moet er wat voor over hebben he!

Nou, ik zou zeggen, laat es wat van je horen, krabbel me eens, dan krabbel ik vast wel terug!!!

dikke kus, :grouphug:

Liesbeth